محمد تیجانی سماوی، اسلام پژوه تونسی و یکی از علمای اهل سنت مالکی مذهب که شیعه شدند.

استاد تیجانی تاکنون 14 کتاب نوشته اند و کتاب “آنگاه هدایت شدم” ایشان تاکنون به 27زبان دنیا ترجمه شده است. و تاکنون بیش از 46 بار توسط بنیاد معارف اسلامی تجدید چاپ شده است.

این اسلام پژوه شیعی در ابتدای کتاب خود این گونه بیان کرده است:

کتاب من ساده و بی آلایش است، داستان یک مسافرت می باشد و داستان یک کشف نوین، نه اکتشاف در جهان اختراعها و ابتکارات تکنیکی و فیزیولوژی، بلکه در جهان عقائد و در میان سیلی از مکتب های مذهبی و فلسفه های دینی. و از این که این کشف، نخست تکیه بر خردی سالم و ذهنی پاک دارد، هموکه انسان را از سایر مخلوقات ممتاز ساخته، از این روی کتایم را به هر عقل سالمی که حق را تشخیص داده و از میان توده های باطل می گزیند و سخنان را با ترازوی عدالت می سنجد و کفه راستین را ترجیح می دهد و با مقارنه گفتگوها و حرفها، آن چه منطقی و متین است از سخن شیرین و دلربا جدا می سازد؛ اهدا می کنم………………………..

این استاد دانشگاه علت اصلی گرایش به مذهب شیعه را برخورد اخلاقی یک شیعه عنوان می کند و قسمتی از کتابش این گونه می گوید:

من در خلال آن چند روزی که باو همسفر بودم، بزرگواری و جوانمردی و عرت نفس و کرامت انسانی و شهامت را در او یافتم، پارسایی و تواضعی از او دیدم که قبلاً در هیچ کس ندیده بودم و احساس کردم غریبه نیستم و گویا در منزل خود می باشم ……

این کتاب را به تمامی آنانی که ذهنشان درگیر دین و مسائل آن است، توصیه می کنیم….

بررسی تطبیقی انسان از دیدگاه

اسلام و اومانیسم

محقق: اعظم هادیان

واحد آموزشی: حوزه علمیه فاطمیه نجف آباد

استاد راهنما: جناب آقای سعادت حبیب الهی

تاریخ دفاع: 1390/11/27

(لازم به ذکر است این تحقیق پایانی در جشنواره علامه حلی در سطح منطقه صاحب مقام سوم استانی شده است)

چکیده:

از جمله مکاتب شکل گرفته در غرب که پس از دوران رنسانس پا به عرصه حیات گذاشت، مکتب اومانیسم یا به عبارتی انسان مداری است که می توان آن را جنبشی فلسفی - ادبی نامید. با این که به نظر گروهی پیشینه این مکتب به دوران یونان باستان باز می گردد، ولی آن چه مدنظر است همان مکتبی است که از قرن 14 میلادی به بعد شکل گرفت.

با سیری تاریخی در این مکتب می توان آن را در ابعاد مختلف هم چون ادبیات، فلسفه، دین و … جستجو کرد. از مهمترین علل شکل گیری این مکتب مسئله دین و کلیسا و بدعت های شکل گرفته در متن دین مسیح است.  دیدگاه هستی شناسانه، معرفت شناسانه، انسان شناسانه و اخلاقی از جمله دیدگاه های مختلف مورد بررسی در این مکتب است و ازسوی دیگر مکتب حیات بخش اسلام به انسان دیدگاهی کاملاً مخالف اومانیسم دارد. انسانی که از سه بعد حیوانی، انسانی و الهی شکل گرفته و جنبه مادی و روحانی او در کنار یکدیگر تشکیل دهنده انسان یا همان اشرف مخلوقات است.

باید گفت اومانیسم با نفی خدا، موجودات مجرد و ملائکه، معاد و روح مجرد انسانی، منکر وجود هر نوع موجود مجرد بوده و انسان را منحصر در بدن، هوی و هوس، امیال، عواطف و احساسات او می داند و بدین جهت ملاک ارزش اخلاقی را امیال انسان، خوش آمدن و تنفر داشتن او می داند. در حالی که در دین اسلام، انسان علاوه بر این که از جایگاه ممتاز کرامت انسانی و جانشینی حضرت حق برخوردار است و آسمان و زمین، مسخر او قلمداد شده، شأن انسان را محبوس و منحصر در امور دنیوی نمی داند، بلکه آن را در ارتباط با مبدأ و مقصد (خداوند) معنا و ارزش های اخلاقی انسان در این راستا در نظر گرفته می شود.

کلید واژه ها: انسان، اومانیسم، اسلام

امام علی علیه السلام :

شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى

رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.

(وسائل الشيعه، ج 7 ص 266، ح 23)