سرمست جام عشقم در شام بعثت تو

خداوند متعال در قرآن كريم فراوان درباره پيامبر اكرم ( ص) سفارش كرده است كه از اين سخنان مي توان براي آشنايي به جايگاه عظيم نبي اكرم (ص) پي برد. به اين آيات بايد مراجعه كرد: در قرآن كريم اطاعت خدا و پيامبر (ص) در كنار هم مطرح و اطاعت از رسول خدا، همان اطاعت خدا شمرده شده است. آزار و ايذاء پيامبر اكرم (ص) موجب عذاب دردناك و لعنت خداوند در دنيا و آخرت تلقي شده و دوستي خداوند متعال مشروط به اطاعت از پيامبر اكرم (ص) گرديده است. پيامبر اكرم (ص ) عامل رهايي و آزادي مردمان از زنجيرها و بندهاي سخت معرفي شده است.

بندهايي كه از سويي خرافات و عادات زشت و از سوي ديگر ستمگران و سلطه جويان بر فكر و انديشه و رفتار و حركت تعالي جويانه انسان‌ها ايجاد كرده‌اند. او «عبد خدا» معرفي شده است كه با عبوديت و بندگي ذات حق، به عالي‌ترين درجه عبوديت دست يافته و از همه تعلقات و وابستگي‌ها رها شده است. گستره فيض و لطف نبي اكرم نه تنها همه مردمان و آدميان كه عالميان را شامل شده و آن حضرت به عنوان }رَحْمَهٌ لِّلْعَالَمِينَ[1]{ معرفي شده است…. اين توصيف‌ها گوشه‌اي از معرفي پيامبر (ص) در قرآن است پيامبر اكرم(ص) نه تنها مبلغ دين الهي و معلم آيات حكمت، كه مربي و اسوه انسان‌ها است: }… رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ …{[2].

بنابراين پيوند پيروان آن حضرت با اين وجود مقدس، هنگامي معني دار و مؤثر است كه آن بزرگوار را به عنوان مقتدا، امام، الگو و پيشواي حقيقي بشناسند و در مسلك و سلوك، از ايشان پيروي كنند. آياتي فراوان از قرآن كريم احكام و دستوراتي را خطاب به پيامبر اكرم (ص) بيان مي‌كند كه خطوط روشن الگو بودن آن حضرت را ترسيم و سرمشق‌هايي را كه پيروان آن بزرگوار بايد براي خود «اصل» قرار دهند مشخص مي‌نمايد. نگاهي گذرا به اين سرمشق‌ها، جامعيت دين و عرصه‌هاي گوناگوني را كه بايد يك مسلمان واقعي بدان مي تواند روشن سازد و در جهت اجراي آن گام بردارد. عرصه‌هاي عبادي، اقتصادي، سياسي، تربيتي، اجتماعي، نظامي، فرهنگي، اخلاقي و … در قلمرو الگوبرداري و پيروي از پيامبر اكرم (ص) قرار مي‌گيرد و هيچ زمينه‌اي از زمينه‌هاي اساسي و پايه‌اي زندگي را نهان نمي‌يابيم كه سرمشق‌ها و خطوط اصلي آن براي پيروان پيامبر تعيين نشده باشد.

اگر قرآن كريم مخاطبان خود را به تأسي و الگوگيري از پيامبر اكرم (ص) فرا مي‌خواند، خود نيز خطوط روشن آن را ترسيم كرده است. عبادت و شب زنده داري، جهاد و مبارزه با كفار و منافقان، رشد دانش و معرفت و آگاهي، مهرباني و تواضع با مؤمنان و هم كيشان، انفاق و كمك به مستمندان و دستگيري از افتادگان، مهرباني با يتيمان و بي سرپرست‌ها، كسب قدرت همه جانبه براي حفظ استقلال و آسيب ناپذيري جامعه اسلامي در مي آيند.

نيكي و خدمت به همگان و صدها دستور و توصيه قرآن كريم به پيامبر اكرم (ص)، نشان مي‌دهد و از همين جاست كه پيروان آن حضرت چه خطوط كلي را در زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي خود بايد سرمشق خويش قرار دهند تا بتوانند با مسير كمال و رشد حقيقي- كه آن حضرت در قله آن قرار دارد- هماهنگ شوند و به آنچه او نائل شده بود، نزديك و نائل شوند. خُلق و خوي الهي پيامبر اكرم و رحمت و عطوفت آن حضرت مايه انسجام و وحدت مسلمانان به شمار آمده و با تعبير }وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ{[3]، توصيف شده، تعبيري كه تنها درباره پيامبر به كار رفته است.

اكنون مي‌توان به درنگ و تأملي عميق در اين آيات صريح الهي، به ريشه اصلي گمراهي و حيرت و تباهي كه امت اسلام بدان دچار آمده است، پي برد. اگر فاصله امت با پيامبرش اين چنين ژرف و عميق نبود، هرگز امت پيامبر به چنين روزگاري گرفتار نمي‌آمد. تفرقه و اختلاف به جاي وحدت و اتفاق، جهل و نگراني به جاي علم و آگاهي، ظلم و بي انصافي به جاي عدل و داد، رفاه زدگي و اسراف به جاي دستگيري و انفاق، دشمني و خصومت به جاي مهرباني و گذشت، انفعال و تسليم در برابر بيگانگان به جاي مقاومت و جهاد و بالاخره پذيرفتن ولايت و حاكميت كافران به جاي ولايت و حاكميت رسول خدا (ص ) و جانشينان او… حقايق تلخي است كه امروز در جهان اسلام شاهد آن هستيم و نشان مي‌دهد فاصله‌اي ژرف بين امت و پيامبر وجود دارد كه جز با بازگشت به قرآن و خطوط روشن آن- كه در گرو پيروي و تأسي به تجسم عيني و انساني آن است- اين فاصله ژرف پيموده نخواهد شد.